aadamkhor nu rahsya in Gujarati Adventure Stories by Rupen Patel books and stories PDF | આદમખોરનું રહસ્ય : પ્રકરણ ૨૦

Featured Books
Categories
Share

આદમખોરનું રહસ્ય : પ્રકરણ ૨૦

આદમખોરનું રહસ્ય
પ્રકરણ ૨૦: મહાસંગ્રામ અને ખાઈ (અંતિમ યુદ્ધ)
આખી રાતના ભયાનક વાવાઝોડા, મૂસળધાર વરસાદ અને રક્તપાત પછી કાલિંદી નદીની ઊંડી ખાઈ પર પરોઢનો ઉઘાડ થઈ રહ્યો હતો. પૂર્વ દિશામાંથી ઊગતા સૂર્યના રાતાચોળ અને સોનેરી કિરણો કાલિંદીના વહેતા રક્તવર્ણા પાણી અને પહાડી ખાઈની તીક્ષ્ણ શિલાઓ પર પથરાઈ રહ્યા હતા. રાત્રિનો અંધકાર ઓસરી ગયો હતો, પણ સવારનું એ કુમળું અજવાળું એક કાળમુખી યુદ્ધભૂમિને રોશન કરી રહ્યું હતું. કાલિંદીની સેંકડો ફૂટ ઊંડી ખાઈના કાંઠે ઊભેલા વિરાટ સાગના વૃક્ષો પરથી પાણીના ટીંપા નીતરી રહ્યા હતા, અને પહાડી પવનની સુંસવાટી વચ્ચે કાલિંદીના પૂરના પાણી ખાઈના પથ્થરો સાથે અથડાઈને ભયાનક ગર્જના કરી રહ્યા હતા.
કાલિંદીની એ ઊંડી ખાઈના કાંઠે ગીરના ઇતિહાસનું સૌથી ભયાનક અને આખરી યુદ્ધ ખેલાઈ રહ્યું હતું.
અચ્યુતે ગુફાની બહાર 'ટારઝન'ને જમીનદોસ્ત તો કર્યો હતો, પણ આદમખોર ટારઝન હજુ સંપૂર્ણપણે મર્યો નહોતો. ઘેન અને પાગલપનના ઉન્માદમાં તે ફરી બેભાન હાલતમાંથી બેઠો થયો હતો. બીજી બાજુ, ઝાડીઓમાં લપાઈને બેઠેલો બીજો લોહીતરસ્યો આદમખોર 'ભૈરવ' પણ પોતાની ઘાયલ ગરદન સાથે ખાઈના કાંઠે ધસી આવ્યો હતો!
"કમાન્ડો... શૂટિંગ બંધ કરો! સામે જુઓ!" અર્જુનસિંહે ટાસ્ક ફોર્સની ટીમ સામે પોતાની છાતી ધરીને બૂમ પાડી. "એ અચ્યુત આદમખોર નથી! અસલી આદમખોરો પેલા બે છે જે ગામડા અને માણસોના લોહીના પ્યાસા બન્યા છે!"
ઈવા પણ કમાન્ડરની આગળ આવીને ઊભી રહી ગઈ. "અચ્યુતે આપણો જીવ બચાવ્યો છે! જો તમે અચ્યુત પર ફાયર કરશો, તો તમે જંગલના અસલી રક્ષકની હત્યા કરશો!"
ઈવા અને અર્જુનસિંહના ખુમારીભર્યા સ્ટેન્ડ સામે કમાન્ડોની બંદૂકો નમી ગઈ.
પણ એ જ સેકન્ડે, કાલિંદીની ખાઈના તીક્ષ્ણ કાંઠે આદમખોર 'ભૈરવ' સીધો ઈવા અને કમાન્ડોની ટુકડી તરફ કાળ બનીને ધસ્યો! ભૈરવના મોંમાંથી લોહીનું ફીણ ઝરી રહ્યું હતું અને તેની આંખોમાં માનવ-રક્તની ભૂખ હતી.
અર્જુનસિંહે પળનો પણ વિલંબ કર્યા વગર જમીન પરથી પોતાની વન વિભાગની રાઇફલ ઊંચી કરી. તેમણે એક જ ઝાટકે રાઇફલનો બોલ્ટ ચડાવ્યો અને અડધી સેકન્ડમાં આદમખોર 'ભૈરવ'ના બે ડોળાની વચ્ચે સીધું નિશાન તાકીને ટ્રીગર દબાવી દીધું!
‘ધડામડીડીડી...!’
રાઇફલમાંથી છૂટેલી ગોળી સણસણતી કરતી સીધી આદમખોર 'ભૈરવ'ના કપાળના હાડકાને વીંધીને મગજમાં ઊંડે સુધી ખૂંપી ગઈ!
‘ચીસસસ...!’ ભૈરવના મોંમાંથી એક કરૂણ ચિટકારી નીકળી. તેનું વિરાટ શરીર હવામાં અધ્ધર થઈને સીધું કાલિંદીની લાલચોળ ખાઈના કાંઠે કાદવમાં પછડાયું અને નિશ્ચેષ્ટ થઈ ગયું. અર્જુનસિંહે એક આદમખોરનો ખેલ કાયમ માટે ખતમ કરી દીધો હતો!
પરંતુ ખરી ટ્રેજેડી અને મહાસંગ્રામ તો ખાઈના બિલકુલ કાંઠે ખેલાઈ રહ્યો હતો.
બીજો આદમખોર 'ટારઝન' પોતાની આખરી શ્વાસ ગણતી તાકાત સાથે કાલિંદીની ખાઈની સાવ ધાર પર ઊભા થઈ ગયેલા 'અચ્યુત' પર તૂટી પડ્યો. અચ્યુત ગંભીર રીતે ઘવાયેલો હતો, પણ તેણે પોતાની સોનેરી આળ ઝાટકીને ટારઝનનો સામનો કર્યો.
બંને વિરાટ સાવજો ખાઈની સાવ અણી પર એકબીજા સાથે મરણિયા બનીને ભીડાઈ ગયા. સિંહોના પંજાના પ્રહારથી ખાઈની કિનારીની માટી અને નાના પથ્થરો નીચે કાલિંદીના ધસમસતા પૂરમાં ખાબકી રહ્યા હતા.
અચ્યુતે પોતાના સોનેરી પંજાના એક જ પ્રચંડ ઝાપટાથી ટારઝનની છાતી ચીરી નાખી અને તેને પરાસ્ત કરી દીધો.
પરંતુ હાર પામેલો આદમખોર 'ટારઝન' અત્યંત કપટી નીવડ્યો!
જ્યારે ટારઝનને લાગ્યું કે તે મરી રહ્યો છે, ત્યારે તેણે પોતાની આખરી શક્તિ ભેગી કરી અને પોતાના ભયાનક રાક્ષસી જડબા વડે અચ્યુતની આગળની તાકાતવર ગરદન અને પગને મજબૂતીથી લપેટી લીધા! ટારઝને પોતાની જાતને બચાવવા માટે અચ્યુતને પણ પોતાની સાથે નીચે ખેંચવાનો કાળમુખો પ્રયાસ કર્યો!
અચ્યુતનો આગળનો પગ ખાઈની ધાર પરથી લપસી ગયો!
"નોઓઓ...! અચ્યુત!" ઈવાની કરૂણ અને ભયાનક ચીસ પરોઢના સૂર્યપ્રકાશમાં ગૂંજવા લાગી.
અર્જુનસિંહ અને ઈવા દોડીને ખાઈના કાંઠે પહોંચ્યા, પણ મોડું થઈ ચૂક્યું હતું.
આદમખોર ટારઝન અચ્યુતને પોતાના રાક્ષસી જડબામાં લપેટીને, બંને વિરાટ સાવજો એકબીજા સાથે ગૂંથાયેલી હાલતમાં કાલિંદીની પાંચસો ફૂટ ઊંડી પહાડી ખાઈમાં કાળ બનીને ગબડી પડ્યા!
‘ધડ ધડ ધડ... તડાક...!’
ખાઈની પહાડી શિલાઓ સાથે સિંહોના વિરાટ શરીરો અથડાવાનો અને પથ્થરોના તૂટીને નીચે ખાબકવાનો ભયાનક, કાન ફાડી નાખે તેવો અવાજ ગૂંજવા લાગ્યો. પહાડીમાંથી સિમેન્ટ અને માટીના ગોટા હવામાં ઊડ્યા.
અર્જુનસિંહ, ઈવા અને સમગ્ર કમાન્ડો ટુકડી શ્વાસ રોકીને ખાઈના કાંઠે નીચે જોઈ રહ્યા.
અને પછી...
ગબડતા પથ્થરોના અવાજ શાંત થઈ ગયા.
કાલિંદીની ઊંડી ખાઈમાંથી નીચે પૂરના પાણી ઘૂઘવવાનો અવાજ સિવાય... આખી સૃષ્ટિમાં એક સંપૂર્ણ, ભયાનક સન્નાટો છવાઈ ગયો!
નીચે પૂરના લાલચોળ પાણી સિવાય કશું જ દેખાતું નહોતું. સૂર્યના કિરણો ખાઈના કાળા અંધારામાં નીતરી રહ્યા હતા, પણ ત્યાં ન તો ટારઝન દેખાતો હતો, ન તો ગીરનો સાચો રાજા અચ્યુત!
શું ગીરનો એ મહાન, ન્યાયી રાજા અચ્યુત આદમખોર સાથે પાંચસો ફૂટ ઊંડી ખાઈમાં ગરકાવ થઈને કાયમ માટે શાંત થઈ ગયો? કે પછી ગીરની ધરા પોતાના સાચા પુત્રને જીવતો બચાવી લેશે?